Mijn smartphone

Leuk artikel van de NOS over mensen zonder smartphone. Ik heb zelf de overstap ook wel eens overwogen, me zelfs wel eens afgevraagd of ik zonder mobiele telefoon zou kunnen, maar heb het uiteindelijk toch niet gedaan. Een aantal apps en WhatsApp-groepen zijn toch te handig. De NS reisplanner voor onderweg, de WhatsApp-groep van de klas van mijn kinderen, Evernote, Spotify, Google Maps etc. Essentieel zijn ze nu ook weer niet, maar ze maken het leven wel een stuk makkelijker.

Maar een smartphone heeft ook grote nadelen, in ieder geval voor mij. Steeds afgeleiden worden met name. Door de notificaties, maar vooral door de moeilijk te onderdrukken neiging om steeds mail, nieuws en andere zaken te bekijken. James Knapp vergeleek het met de Ring die Bilbo Ballings roept. Knapp schreef in 2012 een artikel over zijn problemen met zijn smartphone, en over zijn poging de nadelen te bedwingen. In dit artikel, en in een vervolg hierop, heeft hij het over “infinity” apps: apps die een potentieel oneindige toegang tot nieuws en andere interessante zaken bieden. Sociale media dus, maar ook nieuwsapps, en zelfs de browser. “Verwijder ze,” is Knapps advies. Maak je telefoon tot een stuk gereedschap dat je gebruikt als je iets specifieks wilt doen, maar gebruik het niet als bron van vermaak, van afleiding. Een heel goed advies, voor mij tenminste. Sociale media gebruik ik al niet zo veel, maar zeker niet op mijn telefoon. Ook nieuws-apps heb ik eraf gegooid, zelfs het goede oude teletekst.

Het uitschakelen van de browser bleek wat lastiger. De browser biedt de ongewenste toegang tot de oneindigheid, maar als ik die uitschakel, schakel ik ook meteen veel nuttige functionaliteit uit. Even snel informatie opzoeken met name. De openingstijden van een winkel of achtergrondinformatie bij iets wat ik in een boek lees bijvoorbeeld. Deze gewenste en ongewenste functies zijn lastig niet te scheiden. Uiteindelijke heb ik een manier gevonden, door Firefox te installeren en de standaardbrowser Chrome uit te schakelen. In Firefox heb ik vervolgens een plugin geinstalleerd (silent block), die websites kan blokkeren. Op de blokkeerlijst heb ik sociale media, nieuwssites e.d. gezet. Een site deblokkeren is niet al te lastig, maar de drempel is net hoog genoeg om te voorkomen dat ik het zonder goede reden doe.

Met zo’n lege telefoon zijn de enige notificaties van belang die van WhatsApp. Ik kan die uitzetten, en eventueel alleen aanzetten voor belangrijke contacten, maar dat heeft ook een nadeel, namelijk dat ik de neiging kan krijgen om steeds te kijken of ik een bericht heb. Als ik notificaties aan heb staan, hoeft dat niet. Ik heb uiteindelijk een tussenweg gevonden: ik gebruik alleen de LED van mijn telefoon voor notificaties, die groen wordt als ik een bericht heb. Niet heel storend, maar ik kan toch in een oogopslag zien of ik een bericht heb.

Mijn smartphone is nu nog steed slim, maar zonder alle afleidingen. Mijn e-mail check ik op een PC, hooguit 1 of 2 keer per dag, als ik daar tijd en zin voor heb, en dat gaat prima. Notificaties van bijvoorbeeld Twitter en Facebook krijg ik alleen nog maar per mail, en dat is snel genoeg. Maar nog steeds grijp ik nog regelmatig naar mijn smartphone als ik moet wachten, me daarna snel realiserend dat ik er niet zo veel meer mee kan doen. Misschien kost het tijd om weer te leren wachten. En dit is een mooi afsluitend bruggetje naar een interessant artikel van Bregje Hofstede over de smartphone als mobiele wachtruimte.

Een reactie plaatsen